ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ขุททกนิกาย อุทาน ปาฏลิคามิยวรรค · เล่ม ๒๕ · ข้อ ๗๑

นิพพาน

Nibbāna · บรมสุขของพระพุทธศาสนา

ความดับไม่เหลือแห่งตัณหา — ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย ไม่มีปัจจัยปรุงแต่ง พ้นจากการเวียนวนในสังสารวัฏอย่างสิ้นเชิง

ปฐมนิพพานปฏิสังยุตตสูตร

พระพุทธเจ้าทรงเปล่งพุทธอุทานขณะประทับ ณ พระเชตวัน หลังทรงแสดงธรรมีกถาเรื่องนิพพานแก่ภิกษุทั้งหลาย — ทรงบรรยายถึงอายตนะ (นิพพานธาตุ) ที่ไม่มีธาตุดิน น้ำ ไฟ ลม ไม่มีโลกนี้ ไม่มีโลกหน้า ไม่มีการมา ไม่มีการไป ไม่มีการตั้งอยู่ ไม่มีการจุติ ไม่มีการอุบัติ

นิพพานไม่ใช่ความว่างเปล่า

นิพพานไม่ใช่การดับสูญหรือความว่างเปล่าตามที่เข้าใจกันผิดๆ แต่เป็นการดับไม่เหลือแห่งกิเลส ตัณหา และอุปาทาน เป็นสภาวะที่พ้นจากการปรุงแต่ง (อสังขตธรรม) ผู้บรรลุนิพพานแล้วยังดำรงชีวิตอยู่ได้ตามปกติ เรียกว่า "สอุปาทิเสสนิพพาน" และเมื่อสิ้นชีวิตจึงเรียกว่า "อนุปาทิเสสนิพพาน"

พุทธอุทาน

"ภิกษุทั้งหลาย อายตนะนั้นมีอยู่ แต่ในอายตนะนั้นไม่มีปฐวีธาตุ ไม่มีอาโปธาตุ ไม่มีเตโชธาตุ ไม่มีวาโยธาตุ ไม่มีโลกนี้ ไม่มีโลกหน้า ไม่มีดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ทั้งสองนั้น เราไม่เรียกอายตนะนั้นว่ามีการมา มีการไป มีการตั้งอยู่ มีการจุติ มีการอุบัติ"

— ขุ.อุ. ๒๕/๗๑ · ปฐมนิพพานปฏิสังยุตตสูตร

คำถามที่พบบ่อย

นิพพานคืออะไร?

นิพพาน (Nibbāna) คือความดับไม่เหลือแห่งตัณหา เป็นบรมสุขในพระพุทธศาสนา เป็นสภาวะที่ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย ไม่มีปัจจัยปรุงแต่ง พ้นจากการเวียนวนในสังสารวัฏ

นิพพานอยู่ในพระไตรปิฎกเล่มไหน?

นิพพานปรากฏชัดเจนในปฐมนิพพานปฏิสังยุตตสูตร พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน เล่มที่ 25 ข้อ 71 ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

นิพพานต่างจากความว่างเปล่าอย่างไร?

นิพพานไม่ใช่ความว่างเปล่าหรือการดับสูญของชีวิต แต่เป็นการดับไม่เหลือแห่งกิเลสตัณหา เป็นบรมสุขที่พ้นจากการเกิด การปรุงแต่ง และการเวียนวนในสังสารวัฏอย่างสิ้นเชิง

0 / 0
1x