ข้ามไปเนื้อหาหลัก

มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ เทวทูตสูตร · เล่ม ๑๔ · ข้อ ๒๖๑

นรก-สวรรค์ บุญ-บาป

Devadūta Sutta · ภพภูมิตามผลของกรรม

พญายมตัดสินผู้ที่ประมาทไม่ทำความดีหลังเห็นเทวทูตทั้ง ๕ ส่วนพาลปัณฑิตสูตรแสดงว่าคนพาลย่อมไปสู่นรก บัณฑิตย่อมไปสู่สุคติ

เทวทูต ๕ — สิ่งเตือนใจก่อนถึงวันตัดสิน

พญายมสอบสวนผู้ตายว่าเคยเห็นเทวทูตเหล่านี้หรือไม่ก่อนจะตัดสินโทษ

เด็กแรกเกิด

เตือนว่าทุกคนมีความเกิดเป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความเกิดไปได้

คนแก่

เตือนว่าทุกคนมีความแก่เป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความแก่ไปได้

คนเจ็บ

เตือนว่าทุกคนมีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปได้

คนถูกลงราชทัณฑ์

เตือนว่าผลของกรรมชั่วนำมาซึ่งการลงโทษ

คนตาย

เตือนว่าทุกคนมีความตายเป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความตายไปได้

พาลปัณฑิตสูตร — คนพาลไปนรก บัณฑิตไปสวรรค์

พระพุทธเจ้าทรงแสดงว่าคนพาลผู้ทำบาปกรรมไว้ในโลกนี้ หลังตายแล้วย่อมไปเกิดในนรกหรือกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน ส่วนบัณฑิตผู้ทำกุศลกรรมไว้ ย่อมไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ และทรงตรัสถึง ความเป็นมนุษย์ว่าหาได้ยากยิ่ง ด้วยอุปมาเต่าตาบอด

อุปมาเต่าตาบอด — ความเป็นมนุษย์หาได้ยาก

"บุรุษโยนแอกที่มีรูเดียวลงไปในมหาสมุทร ลมพัดแอกนั้นไปทั่วทุกทิศ ในมหาสมุทรนั้นมีเต่าตาบอดอยู่ตัวหนึ่ง ผ่านไป ๑๐๐ ปีจึงโผล่ขึ้นมาครั้งหนึ่ง" — โอกาสที่เต่าตาบอดจะสอดศอเข้าไปในรูแอกนั้นได้ ยังง่ายกว่าที่คนพาลผู้ไปเกิดในนรกแล้ว จะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีก

บุญ-บาป สัมพันธ์กับกรรมอย่างไร

บาป — อกุศลกรรม

ทำแล้วเป็นทุกข์แก่ตนและผู้อื่น

นำไปสู่ทุคติ นรก เปรต อสุรกาย ดิรัจฉาน

บุญ — กุศลกรรม

ทำแล้วเป็นสุขแก่ตนและผู้อื่น

นำไปสู่สุคติ มนุษย์ เทวดา พรหม

0 / 0
1x