มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ เทวทูตสูตร · เล่ม ๑๔ · ข้อ ๒๖๑
🔥 นรก-สวรรค์ บุญ-บาป
Devadūta Sutta · ภพภูมิตามผลของกรรม
พญายมตัดสินผู้ที่ประมาทไม่ทำความดีหลังเห็นเทวทูตทั้ง ๕ ส่วนพาลปัณฑิตสูตรแสดงว่าคนพาลย่อมไปสู่นรก บัณฑิตย่อมไปสู่สุคติ
เทวทูต ๕ — สิ่งเตือนใจก่อนถึงวันตัดสิน
พญายมสอบสวนผู้ตายว่าเคยเห็นเทวทูตเหล่านี้หรือไม่ก่อนจะตัดสินโทษ
เตือนว่าทุกคนมีความเกิดเป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความเกิดไปได้
เตือนว่าทุกคนมีความแก่เป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความแก่ไปได้
เตือนว่าทุกคนมีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปได้
เตือนว่าผลของกรรมชั่วนำมาซึ่งการลงโทษ
เตือนว่าทุกคนมีความตายเป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความตายไปได้
พาลปัณฑิตสูตร — คนพาลไปนรก บัณฑิตไปสวรรค์
พระพุทธเจ้าทรงแสดงว่าคนพาลผู้ทำบาปกรรมไว้ในโลกนี้ หลังตายแล้วย่อมไปเกิดในนรกหรือกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน ส่วนบัณฑิตผู้ทำกุศลกรรมไว้ ย่อมไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ และทรงตรัสถึง ความเป็นมนุษย์ว่าหาได้ยากยิ่ง ด้วยอุปมาเต่าตาบอด
อุปมาเต่าตาบอด — ความเป็นมนุษย์หาได้ยาก
"บุรุษโยนแอกที่มีรูเดียวลงไปในมหาสมุทร ลมพัดแอกนั้นไปทั่วทุกทิศ ในมหาสมุทรนั้นมีเต่าตาบอดอยู่ตัวหนึ่ง ผ่านไป ๑๐๐ ปีจึงโผล่ขึ้นมาครั้งหนึ่ง" — โอกาสที่เต่าตาบอดจะสอดศอเข้าไปในรูแอกนั้นได้ ยังง่ายกว่าที่คนพาลผู้ไปเกิดในนรกแล้ว จะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีก
บุญ-บาป สัมพันธ์กับกรรมอย่างไร
บาป — อกุศลกรรม
ทำแล้วเป็นทุกข์แก่ตนและผู้อื่น
→ นำไปสู่ทุคติ นรก เปรต อสุรกาย ดิรัจฉาน
บุญ — กุศลกรรม
ทำแล้วเป็นสุขแก่ตนและผู้อื่น
→ นำไปสู่สุคติ มนุษย์ เทวดา พรหม