พระวินัยปิฎก มหาวรรค · เล่ม ๔ · ข้อ ๑๓
☸️ ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร
Dhammacakkappavattana Sutta · ปฐมเทศนา
พระธรรมเทศนาครั้งแรกของพระพุทธเจ้า ทรงแสดงแก่ปัญจวัคคีย์ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี หลังตรัสรู้ได้ ๗ สัปดาห์ วันเพ็ญอาสาฬหะ — เป็นวันก่อตั้งพระรัตนตรัยครั้งแรก
๑. มัชฌิมาปฏิปทา — ทางสายกลาง
ทรงแสดงว่าบรรพชิตไม่ควรประกอบตนในส่วนสุด ๒ ฝ่าย คือ กามสุขัลลิกานุโยค (พัวพันในกามสุข) และ อัตตกิลมถานุโยค (ทรมานตนให้ลำบาก) ทางสายกลางคืออริยมรรคมีองค์ ๘ นำไปสู่ความสงบ ความรู้ยิ่ง และนิพพาน
๒. อริยสัจ ๔ — ความจริงอันประเสริฐ
ทุกข์
ทุกขอริยสัจ
ชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส — โดยย่อ อุปาทานขันธ์ ๕ เป็นทุกข์
สมุทัย
สมุทยอริยสัจ
ตัณหาที่ทำให้เกิดภพใหม่ ประกอบด้วยนันทิราคะ — กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา
นิโรธ
นิโรธอริยสัจ
ความดับตัณหานั้นสิ้นเชิง ปล่อยวาง สละคืน ไม่พัวพัน — นิพพาน
มรรค
มัคคอริยสัจ
อริยมรรคมีองค์ ๘ — ทางปฏิบัติถึงความดับทุกข์